Dokumentacja techniczna OVH

Konfiguracja adresu IP Failover jako aliasu

Dowiedz się, jak dodać kilka adresów IP Failover do interfejsu

Ostatnia aktualizacja dnia 2018-07-09

Wprowadzenie

Alias IP (po angielsku IP aliasing) to specjalna konfiguracja sieci serwera dedykowanego, która umożliwia przypisanie wielu adresów IP do jednego interfejsu sieciowego.

Z tego przewodnika dowiesz się, jak przeprowadzić taką konfigurację.

Wymagania początkowe

W praktyce

Poniżej przedstawiamy konfigurację dla dystrybucji bazowych.

Debian 6/7/8 i pochodne

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/network/interfaces /etc/network/interfaces.bak

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Teraz można zmodyfikować plik konfiguracyjny:

editor /etc/network/interfaces

Następnie dodaj alias interfejsu:

auto eth0:0
iface eth0:0 inet static
address IP_FAILOVER
netmask 255.255.255.255

W celu upewnienia się, że alias interfejsu jest aktywowany równolegle do interfejsu eth0, dodaj następujący wiersz do konfiguracji eth0:

post-up /sbin/ifconfig eth0:0 IP_FAILOVER netmask 255.255.255.255 broadcast IP_FAILOVER
pre-down /sbin/ifconfig eth0:0 down

Jeśli masz do skonfigurowania dwa adresy IP Failover, plik /etc/network/interfaces musi wyglądać w taki sposób:

auto eth0
iface eth0 inet static
address SERVER_IP
netmask 255.255.255.0
broadcast xxx.xxx.xxx.255
gateway xxx.xxx.xxx.254

auto eth0:0
iface eth0:0 inet static
address IP_FAILOVER1
netmask 255.255.255.255

auto eth0:1
iface eth0:1 inet static
address IP_FAILOVER2
netmask 255.255.255.255
# IPFO 1
post-up /sbin/ifconfig eth0:0 IP_FAILOVER1 netmask 255.255.255.255 broadcast IP_FAILOVER1
pre-down /sbin/ifconfig eth0:0 down

# IPFO 2
post-up /sbin/ifconfig eth0:1 IP_FAILOVER2 netmask 255.255.255.255 broadcast IP_FAILOVER2
pre-down /sbin/ifconfig eth0:1 down

Krok 3: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

/etc/init.d/networking restart

Debian 9+, Ubuntu 17+, Fedora 26+ i Arch Linux

W tych dystrybucjach przypisywanie interfejsom nazw eth0, eth1 itd. zostało zlikwidowane, dlatego od tej pory będziemy używać w sposób bardziej ogólny systemd-network.

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/systemd/network/50-default.network /etc/systemd/network/50-default.network.bak

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Teraz do pliku konfiguracyjnego można dodać adres IP Failover w następujący sposób:

nano /etc/systemd/network/50-default.network
[Address]
Address=22.33.44.55/32
Label=failover1 # optional

Label nie jest obowiązkowy, służy do sortowania poszczególnych adresów IP Failover.

Krok 3: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

systemctl restart systemd-networkd

CentOS i Fedora (25 i wcześniejsze)

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc wykorzystać go jako szablon:

cp /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0:0

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjny

Teraz można zmodyfikować plik eth0:0 w celu zastąpienia adresu IP:

editor /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0:0

Najpierw należy zastąpić nazwę Device, a następnie istniejący adres IP na otrzymany adres IP Failover:

DEVICE="eth0:0"
ONBOOT="yes"
BOOTPROTO="none" # For CentOS use "static"
IPADDR="IP_FAILOVER"
NETMASK="255.255.255.255"
BROADCAST="IP_FAILOVER"

Krok 3: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

ifup eth0:0

Gentoo

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/conf.d/net /etc/conf.d/net.bak

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Teraz należy edytować plik w celu dodania do niego adresu IP Failover. W Gentoo alias dodaje się bezpośrednio w interfejsie eth0. Nie tworzymy interfejsu eth0:0, jak w przypadku Red Hat czy CentOS.

Domyślny adres IP serwera musi pozostać wraz z config_eth0= w tym samym wierszu. Ma to na celu zapewnienie poprawnego działania pewnych operacji właściwych dla OVH.

Wystarczy więc powrócić do wiersza pod netmask 255.255.255.0 i dodać tam adres IP Failover (SERVER_IP należy zastąpić głównym adresem IP Twojego serwera).

editor /etc/conf.d/net

Musisz dodać to:

config_eth0=( "SERVER_IP netmask 255.255.255.0" "IP_FAILOVER netmask 255.255.255.255 brd IP_FAILOVER" )

Plik /etc/conf.d/net musi zawierać poniższe dane:

#This blank configuration will automatically use DHCP for any net.
# scripts in /etc/init.d. To create a more complete configuration,
# please review /etc/conf.d/net.example and save your configuration
# in /etc/conf.d/net (this file :]!).
config_eth0=( "SERVER_IP netmask 255.255.255.0"
"IP_FAILOVER netmask 255.255.255.255 brd IP_FAILOVER" )
routes_eth0=( "default gw SERVER_IP.254" )

Aby móc wykonać ping na adresie IP Failover, trzeba po prostu zrestartować interfejs sieciowy.

Krok 3: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

/etc/init.d/net.eth0 restart

openSUSE

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/sysconfig/network/ifcfg-ens32 /etc/sysconfig/network/ifcfg-ens32.bak

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Następnie należy edytować plik /etc/sysconfig/network/ifcfg-ens32 w poniższy sposób:

IPADDR_1=IP_FAILOVER
NETMASK_1=255.255.255.255
LABEL_1=ens32:0

cPanel

Krok 1: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/ips /etc/ips.bak

Krok 2: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Następnie należy edytować plik /etc/ips:

editor /etc/ips

Następnie dodać do pliku adres IP Failover:

IP_FAILOVER:255.255.255.255:IP_FAILOVER

Potem dodać adres IP w ` /etc/ipaddrpool:

IP_FAILOVER

Krok 3: restart usługi

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

/etc/init.d/ipaliases restart

Windows Server

Serwery pod Windows często wykorzystują DHCP w konfiguracji sieci. Jeśli masz już skonfigurowany adres IP Failover lub zmieniłeś konfigurację na stały adres IP, przejdź od razu do kolejnego kroku.

Jeśli nie, musisz najpierw zmienić konfigurację sieci z DHCP na stały adres IP.

Otwórz wiersz poleceń cmd lub powershell, a następnie wpisz poniższe polecenie:

ipconfig /all

W rezultacie pojawi się na przykład to:

Result of "ipconfig /all" command

Spisz następnie Twój adres IPv4, maskę podsieci, bramę domyślną oraz nazwę karty sieciowej.

Adres IP serwera w naszym przypadku to: 94.23.229.151

Kolejne kroki możesz przeprowadzić poprzez wiersz poleceń albo poprzez interfejs graficzny:

W wierszu poleceń (zalecane)

W poniższych poleceniach należy zastąpić:

Polecenie Wartość
NETWORK_ADAPTER Nazwa karty sieciowej (w naszym przypadku: Local Area Connection)
IP_ADDRESS Adres IP serwera (w naszym przypadku: 94.23.229.151)
SUBNET_MASK Maska podsieci (w naszym przypadku: 255.255.255.0)
GATEWAY Brama domyślna (w naszym przypadku: 94.23.229.254)
IP_ADDRESS_FAILOVER Adres IP Failover, który chcesz dodać

Uwaga! Jeśli wprowadzisz błędne parametry, serwer przestanie być dostępny. Wówczas trzeba będzie dokonać poprawek w trybie Winrescue lub poprzez KVM.

W wierszu poleceń:

  1. Zmiana ustawień na stały adres IP
netsh interface ipv4 set address name="NETWORK_ADAPTER" static IP_ADDRESS SUBNET_MASK GATEWAY
  1. Zdefiniowanie serwera DNS
netsh interface ipv4 set dns name="NETWORK_ADAPTER" static 213.186.33.99
  1. Dodanie adresu IP Failover
netsh interface ipv4 add address "NETWORK_ADAPTER" IP_ADDRESS_FAILOVER 255.255.255.255

Od tej pory Twój adres IP Failover będzie działać.

Przez interfejs graficzny

  1. Przejdź do menu Uruchom > Panel sterowania > Sieć i Internet > Centrum sieci i udostępniania > Zmień ustawienia karty sieciowej (w lewym menu).
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy Połączenie lokalne.
  3. Kliknij Właściwości.
  4. Wybierz Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4), a następnie kliknij Właściwości.
  5. Kliknij Użyj następującego adresu IP i wprowadź dane adresu głównego Twojego serwera, maski podsieci i bramy domyślnej uzyskane powyżej po wpisaniu polecenia ipconfig. (Jako preferowany serwer DNS wpisz 213.186.33.99.)

Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) Properties

Uwaga! Jeśli wprowadzisz błędne parametry, serwer przestanie być dostępny. Wówczas trzeba będzie dokonać poprawek w trybie Winrescue lub poprzez KVM.

Następnie kliknij Zaawansowane (ciągle w Ustawieniach TCP/IP.

Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) Properties

W sekcji Adres IP kliknij Dodaj :

Advanced TCP/IPv4 Settings

Następnie wprowadź adres IP Failover oraz maskę podsieci 255.255.255.255.

Advanced TCP/IPv4 Settings

Kliknij Dodaj.

Od tej pory Twój adres IP Failover będzie działać.

FreeBSD

Krok 1: określenie interfejsu

Ustal nazwę głównego interfejsu sieci. W tym celu możesz użyć polecenia ifconfig:

ifconfig

W rezultacie pojawi się:

ifconfig
>>> nfe0: flags=8843 metric 0 mtu 1500
>>> options=10b
>>> ether 00:24:8c:d7:ba:11
>>> inet 94.23.196.18 netmask 0xffffff00 broadcast 94.23.196.255
>>> inet 87.98.129.74 netmask 0xffffffff broadcast 87.98.129.74
>>> media: Ethernet autoselect (100baseTX )
>>> status: active
>>> lo0: flags=8049 metric 0 mtu 16384
>>> options=3
>>> inet6 fe80::1%lo0 prefixlen 64 scopeid 0x2
>>> inet6 ::1 prefixlen 128
>>> inet 127.0.0.1 netmask 0xff000000 v comsdvt#

W naszym przypadku nazwą interfejsu jest nfe0.

Krok 2: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

cp /etc/rc.conf /etc/rc.conf.bak

Krok 3: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

Edytuj plik /etc/rc.conf:

editor /etc/rc.conf

Następnie dopisz ten wiersz na końcu pliku ifconfig_INTERFACE_alias0=inet IP_FAILOVER netmask 255.255.255.255 broadcast IP_FAILOVER.

Zastąp INTERFACE i IP_FAILOVER odpowiednio nazwą interfejsu (określoną w pierwszym kroku) oraz Twoim adresem IP Failover. Oto przykład:

ifconfig_nfe0_alias0="inet 87.98.129.74 netmask 255.255.255.255 broadcast 87.98.129.74"

Krok 4: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

/etc/rc.d/netif restart && /etc/rc.d/routing restart

Solaris

Krok 1: określenie interfejsu

Ustal nazwę głównego interfejsu sieci. W tym celu możesz użyć polecenia ifconfig:

ifconfig -a

W rezultacie pojawi się:

ifconfig -a
>>> lo0: flags=2001000849 mtu 8232 index 1 inet 127.0.0.1 netmask ff000000 e1000g0: flags=1000843 mtu 1500 index 2 inet 94.23.41.167 netmask ffffff00 broadcast 94.23.41.255 ether 0:1c:c0:f2:be:42

W naszym przypadku nazwą interfejsu jest więc e1000g0.

Krok 2: utworzenie pliku konfiguracyjnego

Przede wszystkim należy sporządzić kopię pliku konfiguracyjnego, aby móc go przywrócić w dowolnym momencie:

editor /etc/hostname.e1000g0:1

Krok 3: modyfikacja pliku konfiguracyjnego

W tym pliku wpisz: IP_FAILOVER/32 up, gdzie IP_FAILOVER odpowiada Twojemu adresowi IP Failover. Na przykład:

188.165.171.40/32 up

Krok 4: restart interfejsu

Pozostaje tylko zrestartować interfejs:

svcadm restart svc:/network/physical:default

Sprawdź również

Przyłącz się do społeczności naszych użytkowników na stronie https://community.ovh.com/en/.


Inne przewodniki, które mogą Cię zainteresować...